„Adım adım yürürken,
basamak basamak inerken,
kalır bende üstümde…?!

Güneş ufukta vedalaşıp, batar gibi,
bırakır karanlık, sıcaklık geri.
Ben vedalaşıp, gider gibi,
gözlerim kalır, bırakır bakışlar geri.
Adım adım,
basamak basamak,
çıkar döner sana geri:

Issız karanlık,
Evcil sıcaklık ve
tek sana ait olan Bakışlarım!

Unutmaki, yarında gün olacak,
ıssız karanlığa güneş doğacak.“

…diye
söylüyorum içime,
senden giderken.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.